MU100 Music Award
อยู่มา 4 ปี !! เอ้ย เรียนมา 4 ปีแล้วก็อยากจะลองหาวิชาที่เพิ่มความสุนทรีย์ให้กับตนเอง(?)นั่นคือวิชา MU100 และนี่คือหัวข้อส่งงานครั้งสุดท้ายของวิชานี้ ซึ่งก็คือจะให้รางวัลกับดนตรี หรือ การแสดงดนตรี อะไรประมาณนั้นตามใจฉันและให้คัดสรรจริตของตนเองมาเป็น Theme ให้กับรางวัลดังกล่าว พอคิดทบทวนกับชีวิตช่วงหนึ่งปีที่ผ่านมาแล้วมีความโกลาหล ผกผัน วุ่นวาย มีความสุข มีความทุกข์วนๆกันไป ดังนั้นจึงขอสถาปนาชื่อว่า Theme - "วงเวียนชีวิต"
รางวัลแรก - "วงกลม"
อาจมีหลายคนกล่าวไว้ว่าชีวิตของคนเรามันเป็นวงกลม วนเวียนกันไป มีทุกข์ มีสุข มีเศร้า มีดีใจ มีร้องไห้ มีหัวเราะ ปะปนกันไป จึงขอเลือกเพลง "Circle" จากวง Potato ในเวอร์ชั่น Real Life คอนเสิร์ต เนื่องจากในคลิปอันนี้จะมีเรื่องราวของวง Potato เข้ามาผสมสอดแทรกเล่าผ่านบทเพลงให้เห็นการเดินทาง การผ่านร้อนผ่านหนาวมาด้วยกัน(และคลิปนี้ถูกลิขสิทธิ์แกรมมี่ 55+)
โดยในคลิปอันนี้จะ Intro ด้วยเพลง "มีอะไรจะเล่าให้ฟัง" เป็นการเกริ่นนำเข้าสู่การเปิดคอนเสิร์ตอยากเต็มตัว จากนั้นจะค่อยๆโหมโรงด้วยดนตรีร็อกตามสไตล์ของ Potato จากนั้นก็เข้าสู่ Intro จริงๆของเพลง Circle
เนื้อหาของเพลงก็จะตรงกับคำว่า Circle นั่นก็คือการบอกว่าชีวิตนี้เรามี "สุขทุกข์มันก็วนอยู่อย่างนี้ สิ่งร้ายดีก็วนอยู่อย่างนั้น" ซึ่งตรงกับ Theme วงเวียนชีวิตซึ่งมันก็คือสัจธรรมที่มนุษย์ทุกคนต้องเจอ อนึ่งคอนเสิร์ตนี้หากจะว่ากันตามตรงเป็นคอนเสิร์ตที่ผู้เขียนชอบมากที่สุดของ Potato เลยก็ว่าได้ การ Performance การ Entertain กับคนดูและองค์ประกอบหลายๆอย่างทำให้รู้สึกว่ามันอิ่มเอมใจทุกครั้งที่ได้เปิดกลับมาดู (เป็น DVD คอนเสิร์ตแรกที่ข้าพเจ้าเก็บเงินซื้อรวมถึงอัลบั้ม Circle นี้ด้วย)
รางวัลที่สอง - "วังเวง"
ในช่วงชีวิตของผู้เขียนหนึ่งปีที่ผ่านมานี้กว่าครึ่งปีจะอยู่ในสภาวะวังเวง อาจเป็นเพราะตนเริ่มเข้าสู่ความมืด(พูดซะเป็น Star Wars เลย) แต่จะว่าแบบนั้นก็ไม่ผิด เพราะผู้เขียนเองก็รู้สึกทนไม่ไหวกับชีวิต รู้สึกท้อแท้ หมดไฟ หมดกำลังใจ กระทั่งกำลังใจที่จะมีชีวิตต่อ จึงได้ตัดสินใจลาหยุดเรียนวันนั้น(และอีกหลายๆวัน) เพื่อเข้าพบจิตแพทย์ แล้วก็พบว่าตนเองเป็น "โรคซึมเศร้า"
ประมาณตอนต้นปี 2018 พบว่าตนเองไม่เหมือนเดิม ไม่ค่อยพูดจากับใคร มักจะเก็บตัวและแอบร้องไห้บ่อยๆ ความรู้สึกเหมือนว่าตัวเองอยู่บนเดียวบนโลกใบนี้ ไม่กล้าจะปรึกษาใคร เมื่อเปิดปากพูดก็ไม่มีใครรับฟัง จึงรู้สึกโดดเดี่ยวและวังเวง เมื่อนั้นเราก็ใช้เวลาปล่อยไปกับเสียงเพลงให้มันบีบคั้นหัวใจ อย่างน้อยก็ให้น้ำตามันระบายความรู้สึกข้างในบ้าง ดังนั้นเพลงที่เลือกมา One More Light ของ Linkinpark
ขอกล่าวเพิ่มเติมสักนิดในครั้งแรกที่อัลบั้มนี้ออกมา ผู้เขียนรู้สึกไม่ชอบมากๆและแปลกใจที่ทำไม Linkinpark ถึงทำเพลงได้แหวกสไตล์ตนเองได้ถึงขนาดนี้ แต่เมื่อข่าวดังนักร้องนำขวัญใจแฟนเพลง Chester Bennington ฆ่าตัวตายด้วยเหตุจากโรคซึมเศร้า ทำให้ผู้เขียนหยิบอัลบั้มนี้มาฟังอีกครั้งและพบว่า มันเสมือนจนหมายลาตาย ทุกเพลงในอัลบั้มนี้เหมือนกับการพูดแทนสิ่งที่มองไม่เห็นของ Chester ซึ่งสุดท้ายเมื่อมีคนเข้าใจเขาแล้วก็สายเกินไป
เพลงนี้เปรียบเสมือนตัวช่วยบีบคั้นอารมณ์ของผู้เขียนได้อย่างไม่มีเพลงใดเทียบได้แล้วในช่วงปีที่ผ่านมา ตอนนั้นอยู่หอพัก Sky view ตกดึกก็ชอบปั่นจักรยานและฟังเพลงในอัลบั้มนี้คนเดียวตอนดึกๆแล้วก็กลับไปนอนและใช้ชีวิตแบบนี้วนเวียนและตกอยู่ในความวังเวงแบบนี้
แต่อย่างไรก็ตามหลังจากการได้รับการรักษาจากจิตแพทย์มาในตอนนี้ก็มีสภาพจิตใจที่ดีขึ้นมากไม่ต้องเป็นห่วงนะขอรับอาจารย์ :)
รางวัลสุดท้าย -"วง...เงิน"
มาถึงรางวัลสุดท้ายของ MU100 Music Award แน่นอนว่าช่วงที่กำลังดาวน์ๆกับชีวิต ช่วงที่หาทางออกไม่ได้อย่างน้อยก็ยังมีความพยายามหาสิ่งแปลกใหม่มาเพื่อจะให้ชีวิตไม่ต้องวนอยู่กับอะไรเดิมๆ อีกทั้งยังขยายวงชีวิตตนเองให้กว้างขึ้นไปด้วยสิ่งจรรโลงจิตใจ ทำให้ชีวิตที่มืดมนกลับมาสดใสขึ้นทันใด
แต่ก่อนเคยคิดว่าเงินคือสิ่งจำเป็นแต่พอโตมาก็ได้รู้แน่ชัดเลยว่ามันเป็นความจริง(อ่าว) จากเงินที่เก็บหอมรอมริบมาจะใช้สอยทั่วไปหรือลงทุนกับตลาดหุ้น ดันไปลงทุนกับ...อะไรแบบนี้ ทั้งสายรัดข้อมือ เสื้อ หมวก แผ่นซีดี รูปภาพ หรือการแบกสังขารไปชมการแสดงแบบที่รอคิวกันเป็นพันเป็นหมื่นคนก็ยังมี ทั้งนี้ทั้งนั้นเพลงดังกล่าวก็คือ...
คุกกี้เสี่ยงทาง - BNK 48
วงนี้เป็นวงเกิร์ลกรุ๊ปสัญชาติไทย ที่แตกสาขามาจากวงเกิร์ลกรุ๊ปญี่ปุ่น AKB 48 อีกทีนึง ซึ่งเพลงนี้เรียกว่าได้นำพากระแสใหม่มาสู่วงการเพลงไทยก็ว่าได้ จากท่าเต้นที่ฮิตกันทั่วบ้านทั่วเมืองอย่างท่าปั้นข้าวปั้น(โอนิกิริ) จนหลายคนทำคลิปออกมาเต้น cover กันมากมาย และเนื้อหาเพลงที่เรียกว่าค่อนข้างติดหูกับ "แอบมองเธออยู่นะจ๊ะ" หรือ "ให้คุกกี้ทำนายกัน" อย่างน้อยก็น่าจะเคยฟังผ่านๆมาตามวิทยุหรือตามห้างเปิดไม่มากก็น้อย แต่ปัจจุบันรายจ่ายกับรายรับผู้เขียนก็ติดลบตัวแดงกันจนอยากจะออกจาก วงเวียนชีวิต แบบนี้เหมือนกัน...แต่ถ้ามีความสุขก็ทำไปเถอะ
ก็จบไปแล้วกับ MU100 Music Award ซึ่งก็เป็นการเขียนงานที่ผสมไปด้วยความรู้สึกส่วนตัวมากที่สุดและเขียนงานด้วยอารมณ์ที่สนุกที่สุด(เสมือนเขียนบล็อกจริงๆ) หากมีข้อผิดพลาดประการใดผู้เขียนขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย
พิจักษณ์ เทพไชย
5806610548
รางวัลแรก - "วงกลม"
อาจมีหลายคนกล่าวไว้ว่าชีวิตของคนเรามันเป็นวงกลม วนเวียนกันไป มีทุกข์ มีสุข มีเศร้า มีดีใจ มีร้องไห้ มีหัวเราะ ปะปนกันไป จึงขอเลือกเพลง "Circle" จากวง Potato ในเวอร์ชั่น Real Life คอนเสิร์ต เนื่องจากในคลิปอันนี้จะมีเรื่องราวของวง Potato เข้ามาผสมสอดแทรกเล่าผ่านบทเพลงให้เห็นการเดินทาง การผ่านร้อนผ่านหนาวมาด้วยกัน(และคลิปนี้ถูกลิขสิทธิ์แกรมมี่ 55+)
โดยในคลิปอันนี้จะ Intro ด้วยเพลง "มีอะไรจะเล่าให้ฟัง" เป็นการเกริ่นนำเข้าสู่การเปิดคอนเสิร์ตอยากเต็มตัว จากนั้นจะค่อยๆโหมโรงด้วยดนตรีร็อกตามสไตล์ของ Potato จากนั้นก็เข้าสู่ Intro จริงๆของเพลง Circle
เนื้อหาของเพลงก็จะตรงกับคำว่า Circle นั่นก็คือการบอกว่าชีวิตนี้เรามี "สุขทุกข์มันก็วนอยู่อย่างนี้ สิ่งร้ายดีก็วนอยู่อย่างนั้น" ซึ่งตรงกับ Theme วงเวียนชีวิตซึ่งมันก็คือสัจธรรมที่มนุษย์ทุกคนต้องเจอ อนึ่งคอนเสิร์ตนี้หากจะว่ากันตามตรงเป็นคอนเสิร์ตที่ผู้เขียนชอบมากที่สุดของ Potato เลยก็ว่าได้ การ Performance การ Entertain กับคนดูและองค์ประกอบหลายๆอย่างทำให้รู้สึกว่ามันอิ่มเอมใจทุกครั้งที่ได้เปิดกลับมาดู (เป็น DVD คอนเสิร์ตแรกที่ข้าพเจ้าเก็บเงินซื้อรวมถึงอัลบั้ม Circle นี้ด้วย)
รางวัลที่สอง - "วังเวง"
ในช่วงชีวิตของผู้เขียนหนึ่งปีที่ผ่านมานี้กว่าครึ่งปีจะอยู่ในสภาวะวังเวง อาจเป็นเพราะตนเริ่มเข้าสู่ความมืด(พูดซะเป็น Star Wars เลย) แต่จะว่าแบบนั้นก็ไม่ผิด เพราะผู้เขียนเองก็รู้สึกทนไม่ไหวกับชีวิต รู้สึกท้อแท้ หมดไฟ หมดกำลังใจ กระทั่งกำลังใจที่จะมีชีวิตต่อ จึงได้ตัดสินใจลาหยุดเรียนวันนั้น(และอีกหลายๆวัน) เพื่อเข้าพบจิตแพทย์ แล้วก็พบว่าตนเองเป็น "โรคซึมเศร้า"
ประมาณตอนต้นปี 2018 พบว่าตนเองไม่เหมือนเดิม ไม่ค่อยพูดจากับใคร มักจะเก็บตัวและแอบร้องไห้บ่อยๆ ความรู้สึกเหมือนว่าตัวเองอยู่บนเดียวบนโลกใบนี้ ไม่กล้าจะปรึกษาใคร เมื่อเปิดปากพูดก็ไม่มีใครรับฟัง จึงรู้สึกโดดเดี่ยวและวังเวง เมื่อนั้นเราก็ใช้เวลาปล่อยไปกับเสียงเพลงให้มันบีบคั้นหัวใจ อย่างน้อยก็ให้น้ำตามันระบายความรู้สึกข้างในบ้าง ดังนั้นเพลงที่เลือกมา One More Light ของ Linkinpark
ขอกล่าวเพิ่มเติมสักนิดในครั้งแรกที่อัลบั้มนี้ออกมา ผู้เขียนรู้สึกไม่ชอบมากๆและแปลกใจที่ทำไม Linkinpark ถึงทำเพลงได้แหวกสไตล์ตนเองได้ถึงขนาดนี้ แต่เมื่อข่าวดังนักร้องนำขวัญใจแฟนเพลง Chester Bennington ฆ่าตัวตายด้วยเหตุจากโรคซึมเศร้า ทำให้ผู้เขียนหยิบอัลบั้มนี้มาฟังอีกครั้งและพบว่า มันเสมือนจนหมายลาตาย ทุกเพลงในอัลบั้มนี้เหมือนกับการพูดแทนสิ่งที่มองไม่เห็นของ Chester ซึ่งสุดท้ายเมื่อมีคนเข้าใจเขาแล้วก็สายเกินไป
เพลงนี้เปรียบเสมือนตัวช่วยบีบคั้นอารมณ์ของผู้เขียนได้อย่างไม่มีเพลงใดเทียบได้แล้วในช่วงปีที่ผ่านมา ตอนนั้นอยู่หอพัก Sky view ตกดึกก็ชอบปั่นจักรยานและฟังเพลงในอัลบั้มนี้คนเดียวตอนดึกๆแล้วก็กลับไปนอนและใช้ชีวิตแบบนี้วนเวียนและตกอยู่ในความวังเวงแบบนี้
แต่อย่างไรก็ตามหลังจากการได้รับการรักษาจากจิตแพทย์มาในตอนนี้ก็มีสภาพจิตใจที่ดีขึ้นมากไม่ต้องเป็นห่วงนะขอรับอาจารย์ :)
รางวัลสุดท้าย -"วง...เงิน"
มาถึงรางวัลสุดท้ายของ MU100 Music Award แน่นอนว่าช่วงที่กำลังดาวน์ๆกับชีวิต ช่วงที่หาทางออกไม่ได้อย่างน้อยก็ยังมีความพยายามหาสิ่งแปลกใหม่มาเพื่อจะให้ชีวิตไม่ต้องวนอยู่กับอะไรเดิมๆ อีกทั้งยังขยายวงชีวิตตนเองให้กว้างขึ้นไปด้วยสิ่งจรรโลงจิตใจ ทำให้ชีวิตที่มืดมนกลับมาสดใสขึ้นทันใด
แต่ก่อนเคยคิดว่าเงินคือสิ่งจำเป็นแต่พอโตมาก็ได้รู้แน่ชัดเลยว่ามันเป็นความจริง(อ่าว) จากเงินที่เก็บหอมรอมริบมาจะใช้สอยทั่วไปหรือลงทุนกับตลาดหุ้น ดันไปลงทุนกับ...อะไรแบบนี้ ทั้งสายรัดข้อมือ เสื้อ หมวก แผ่นซีดี รูปภาพ หรือการแบกสังขารไปชมการแสดงแบบที่รอคิวกันเป็นพันเป็นหมื่นคนก็ยังมี ทั้งนี้ทั้งนั้นเพลงดังกล่าวก็คือ...
คุกกี้เสี่ยงทาง - BNK 48
วงนี้เป็นวงเกิร์ลกรุ๊ปสัญชาติไทย ที่แตกสาขามาจากวงเกิร์ลกรุ๊ปญี่ปุ่น AKB 48 อีกทีนึง ซึ่งเพลงนี้เรียกว่าได้นำพากระแสใหม่มาสู่วงการเพลงไทยก็ว่าได้ จากท่าเต้นที่ฮิตกันทั่วบ้านทั่วเมืองอย่างท่าปั้นข้าวปั้น(โอนิกิริ) จนหลายคนทำคลิปออกมาเต้น cover กันมากมาย และเนื้อหาเพลงที่เรียกว่าค่อนข้างติดหูกับ "แอบมองเธออยู่นะจ๊ะ" หรือ "ให้คุกกี้ทำนายกัน" อย่างน้อยก็น่าจะเคยฟังผ่านๆมาตามวิทยุหรือตามห้างเปิดไม่มากก็น้อย แต่ปัจจุบันรายจ่ายกับรายรับผู้เขียนก็ติดลบตัวแดงกันจนอยากจะออกจาก วงเวียนชีวิต แบบนี้เหมือนกัน...แต่ถ้ามีความสุขก็ทำไปเถอะ
ก็จบไปแล้วกับ MU100 Music Award ซึ่งก็เป็นการเขียนงานที่ผสมไปด้วยความรู้สึกส่วนตัวมากที่สุดและเขียนงานด้วยอารมณ์ที่สนุกที่สุด(เสมือนเขียนบล็อกจริงๆ) หากมีข้อผิดพลาดประการใดผู้เขียนขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย
พิจักษณ์ เทพไชย
5806610548
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น